(G)een lichamelijke godsdienst

Zingeving

Het lichaam van Christus vormt het kernpunt van de eucharistie en de Kerk zelf wordt een lichaam genoemd waarvan de gelovigen de ledematen zijn. Toch hebben christelijke traditie en spiritualiteit onmiskenbaar een dubbelzinnige verhouding met het lichamelijke, beslist met het zinnelijke, het intieme en het seksuele aspect ervan. De geest lijkt voorrang te hebben op het ‘vlees’. Bijbels is dat niet. Mag er dus wat meer plaats zijn voor het lichaam in de katholieke herberg?

Oosterse lichaamsoefeningen krijgen almaar vaker een plaats in een christelijke context. © KNA-Bild
Oosterse lichaamsoefeningen krijgen almaar vaker een plaats in een christelijke context. © KNA-Bild

„De Kerk heeft het moeilijk met het lichaam, zeker met het affectieve en seksuele lichaam”, zo stelde Marc Desmet, regionale overste van de jezuïeten en arts, vast in Ignis Webmagazine. De Nederlandse Holkje van der Veer is dominicanes en kampt sinds haar geboorte met het syndroom van Marfan. Daardoor is ze zich scherp bewust van wat lichamelijkheid inhoudt.
– Heeft het christendom het dan zo moeilijk met het lichamelijke?
Marc Desmet • Als arts wijd ik me al een half leven aan het lichaam. De Ke…

Lees meteen verder

Ik ben nog geen abonnee

Krijg 1 maand toegang
voor €5
OF

Word abonnee
voor €47
tot eind 2022

Registreer je hier